«Αρμενίζουν στο σταχτί, υγρό βελούδο» της Δάφνης Γκυ-Βουβάλη



Φωτογραφία: Αλέξιος Μάινας

ΠΟΘΩ

τον παλμό του φωτός μέσα στις νότες
τα κύματα του ρυθμού μέσα στις φλέβες
την μελωδία των στίχων
όπως γεμίζουν τις άγραφες σελίδες
Ταξίδι
λευκά άλογα καλπάζουν στην ανατολή
μουσική κατρακυλά στην απεραντοσύνη
κλείνω τα μάτια
Δεν μπορώ να μην φύγω

 

ΕΚΕΙ

(Με αφορμή την γλυπτική της Κάτιας Βαρβάκη)

Μέσα στων αστεριών τη λάμψη
χάνομαι
κυρίαρχο το φως τους με σκλαβώνει
και πλημμυρίζω μνήμη
θάλασσες ζωντανές της πρωτινής ζωής μου

Ανάσα βρέφους η αστροφεγγιά
φθόγγοι παιδικοί που αρθρώνονται στο μαγικό σκοτάδι

βελούδινα βλέφαρα που ευφραίνονται
μέσα στην αύρα τη νυχτερινή
και ταξιδεύουν
Τα σκαλοπάτια μετρώ ως τη σελήνη αργά
Είμαι αιώρα
στου ύπνου την πρώτη και την τελευταία λέξη ανάμεσα

Είμαι η λέξη
στου ύπνου το σιωπηλό αργοκύλισμα
Μέσα στη διάφανη άλω του
πλέουν τα όνειρά μου
ιστιοφόρα μ’ ολάνοιχτα πανιά
παρελθόν, παρόν και μέλλον

Είμαι η λέξη.
Ένα σπειρί που βλασταίνει Κήπους
μια μήτρα που κόσμους γεννά
Η κόκκινη κλωστή, δεμένη
στων αστεριών τις χρυσαφιές ακτίνες

Ένα δέντρο ριζώνει στου κρεβατιού μου τα σκεπάσματα
και ξεπετά κλαδιά στον ουρανό κάθε βράδυ
του ονείρου φλέβες σιωπηλές που ανθίζουν
μέχρι το γλυκοχάραμα
παρελθόν
παρόν
και μέλλον

 

[ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΝ ]

Αρμενίζουν ξανά τα πλεούμενα
πάνω στο σταχτί, υγρό βελούδο
με τις κρύες κορδέλες να σου τυλίγουν το στήθος
λευκές λακκούβες στο νερό
από τα ουράνια ξέφωτα

Άτια ζωντανά, σ’ όλες τις αποχρώσεις
πριν από την παχιά βροντή
και το θαύμα μιας καρδιάς σκαλισμένης στα σύννεφα
Ουράνιος έρωτας

 

[ ΑΤΙΤΛΟ ]

Κάθε ελπίδα και ορίζοντας
Κάθε πόθος κι ελπίδα
Κάθε πόθος κι ορίζοντας

 

Η ΦΩΝΗ

Ένα μεγάλο στόμα
ανοίγει η ψυχή
μέσ’ από τα μάτια τα βαθιά του χάους
και κράζει

πεταλούδες το πρωί
πυγολαμπίδες το βράδυ

 

Η Δάφνη Γκυ-Βουβάλη γεννήθηκε το 1964 στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει γαλλική φιλολογία στο ΕΚΠΑ. Γνωρίζει επίσης πολύ καλά αγγλικά και ρωσικά. Έχει εργαστεί ως συντάκτρια εξωτερικών ειδήσεων σε διάφορες εφημερίδες (π.χ. είχε τη στήλη «Εδώ είναι Βαλκάνια» στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία τη δεκαετία του ’90). Σήμερα εργάζεται ως μεταφράστρια και γράφει κριτική λογοτεχνίας. Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές, πιο πρόσφατη: Λέξεις μονάκριβες (Εκδόσεις των Φίλων, 2019).

 





Source link

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο