«Διαλέγοντας να ζήσει» της Αγγελικής Σιδηρά



Φωτογραφία: Αλέξιος Μάινας / Alexios Mainas

ΜΟΜΠΥ ΝΤΙΚ

(για τον Κωστή)

Προχθές του κόψανε το πόδι.
Όχι δεν ήταν η λευκή πελώρια φάλαινα
ούτε αυτός είχε καμία σχέση με τον Άχαμπ
που κυνηγούσε στα πελάγη
των ασπρόμαυρων σελίδων
το κήτος να εκδικηθεί.
Αυτός είχε μονάχα μια γάγγραινα.
Το πόδι του ή τη ζωή του.
Και διάλεξε απλά να ζήσει.

ΘΕΟΣΠΙΤΑ

Είναι κάτι σπίτια
με δωρικές, απλές, γραμμές
με πρόσοψη λιτή
χωρίς θεμέλια πάντοτε
ενίοτε και δίχως στέγη
χρώματα όμως έντονα
αλλόκοτα
σπίτια αιωρούμενα, επίπεδα
ηλιολουσμένα σπίτια.

Μέσα τα γουρουνάκια μου
είναι ασφαλή, ζεστά
μοιάζουν να μην ακούν
από το μακρινό τους μέλλον
τον λύκο μάταια να πασχίζει
ν’ απειλεί πως
«θα χιμήξω
θα φυσήξω
και το σπιτάκι σας
θα το γκρεμίσω».

Δεν είναι από άχυρο
ξύλο ή τούβλο
είναι χάρτινα
έτσι αν ανάψεις ένα σπίρτο
αποκαΐδια,
θα σκορπιστούν στον άνεμο
εν τούτοις παραμένουν απυρόβλητα
αντέχοντας κάθε σεισμό,
λιμό και καταποντισμό.

Είναι γιατί τα έχει ζωγραφίσει ο Θεός
με των παιδιών τα χέρια.

 

ΣΤΕΙΡΟΤΗΤΑ

Ο φόβος, ο πανικός
της άσπρης κόλλας.
Το κενό,
το επαναλαμβανόμενο όνειρο,
το κενό
που αμείλικτα
βουλιάζεις μέσα του.

Άγραφο ποίημα
που αποκρυπτογραφείς
μονάχα εσύ.
Λέξεις που αόρατες
χοροπηδούν στην άδεια πίστα
του μυαλού σου
και σε πονούν αφόρητα
όπως κανένα ποίημα συμβατό
δεν σ’ έχει
μέχρι σήμερα πονέσει.

 

Η Αγγελική Σιδηρά γεννήθηκε στην Αθήνα. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, τούρκικα, βουλγάρικα και ισπανικά. Η ποιητική συλλογή της Silver Alert (Εκδόσεις Κέδρος, 2016) τιμήθηκε με το Κρατικό ειδικό θεματικό βραβείο. Πρόσφατη συλλογή της: Οίμοι, λέγουσα (Εκδόσεις Κέδρος, 2020).

 





Source link

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο