«Είχε ήδη ανθίσει φως» του Γιοχάνες Χίμπνερ



Φωτογραφία: Αλέξιος Μάινας / Alexios Mainas

μετάφραση: Αρτέμης Μαυρομμάτης

EXORIA

(στους διωκόμενους ποιητές της Ελλάδας)

Πάνω μας οι θεοί λύνουν τις διαφορές τους,
εξόριστοι κι αυτοί όπως εμείς, απ’ τους αιθέρες στην ενδοχώρα.
Τι κι αν πέτρωσε το χαμόγελό μας. Τα μάγουλά μας,
δακρυσμένα, έχουν ραγίσει.

 

ELEUSIS

Πάντοτε και παντού, αυτές οι δυο αφέντρες
Εγκλωβισμένο σε κρατούν στις αντιφάσεις τους,
με τα βλέμματά τους σου θερίζουν την καρδιά.

Για να γευτείς την ανάσα της μιας, του ήλιου της
τη σάρκα, πρέπει να νιώσεις τα μαλλιά σου να τυλίγονται
στις πυκνές φλόγες της άλλης.

Κάπνισε ταυτόχρονα και τις δυο. Τη θάλασσα και το νησί
ισότιμα δοξάζοντας, ο χρόνος σταματά.

 

TSAMIKOS

Το φεγγάρι πάνω από την άμμο,
και τ’ όνειρο του ηφαιστείου ακόμη ζωντανό.
Δυσανάγνωστες οι πέτρες,
μόνη διαίσθηση ο καπνός.

Πολλά σημάδια στον αέρα:
στο δρόμο της εγκατάλειψης,
πόθο με πόθο αγκαλιασμένα,
ζευγάρια δελφίνια γελαστά.

Πάνω στα πλοία, στα χωριά,
βρήκαν άραγε τραγούδια τα μαλλιά σου;
Τα χρώματα του δειλινού μάς απαρνήθηκαν,
κι ας είχε ήδη ανθίσει το φως.

Καθώς πια τ’ αστέρια ηρεμούν
στον αφρό που αφήνουμε πίσω,
το πουλί πετά ορμητικά
προς νίκες από καιρό χαμένες:

είναι άραγε αγάπη αυτό που κρατά στο ράμφος;

 

Ο Γιοχάνες Χίμπνερ (Johannes Hübner, 1921-1977) ήταν Γερμανός συγγραφέας και μεταφραστής. Σπούδασε θεολογία και γερμανική φιλολογία. Κατά το διάστημα 1949-1950 συμμετείχε στην αβανγκάρντ καλλιτεχνική ομάδα του Βερολίνου «Die Badewanne» και ήταν στενός φίλος με τον René Char. Τη δεκαετία του ’60 και του ’70, μαζί με τους Joachim Uhlmann, Richard Anders και Lothar Klünner συνέθεταν έναν συγγραφικό κύκλο φιλικά προσκείμενο στον υπερρεαλισμό. Προϊόν της δράσης τους αποτέλεσε το ετήσιο λογοτεχνικό περιοδικό Speichen. Τα ποιήματα προέρχονται από το εν λόγω περιοδικό, τεύχος 2, έτος 1969.

 





Source link

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο