500 λέξεις με την Κωνσταντία Σωτηρίου | Προσκήνιο


Η Κωνσταντία Σωτηρίου γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1975, είναι τουρκολόγος και εργάζεται στο γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η νουβέλα της «Η Αϊσέ πάει διακοπές» (Πατάκης 2015) βραβεύθηκε με το Athens Prize for Literature στην Ελλάδα και ήταν επίσης στη βραχεία λίστα των κρατικών βραβείων Ελλάδας και Κύπρου. Η δεύτερή της νουβέλα, «Φωνές από Χώμα» (Πατάκης 2017), ήταν επίσης στη βραχεία λίστα των κρατικών βραβείων Ελλάδας και Κύπρου. Το νέο της βιβλίο, «Πικρία χώρα» (Πατάκης 2019), περιλαμβάνεται στη βραχεία λίστα του Βραβείου Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ανακηρύχθηκε παγκόσμια νικήτρια του διαγωνισμού Λογοτεχνίας Κοινοπολιτείας 2019 με το διήγημα «Εθιμα Θανάτου».

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;

Το «Ταξιδεύοντας σε ξένη γη» του Nτέιβιντ Παρκ και τον «Γαλατά» της Αν Μπερνς. Τελευταία έπαθα μια ψύχωση με τους Βορειοϊρλανδούς συγγραφείς και τους διαβάζω ξανά και ξανά. Αυτό οφείλεται πιστεύω στο γεγονός ότι κουβαλάμε κοινά βιώματα και παρόμοιες πληγές με όλα όσα σημάδεψαν τις χώρες μας. Ζηλεύω τον τρόπο που γράφουν.

Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;

Δεν θα ήθελα να ήμουν λογοτεχνική ηρωίδα. Είμαι πολύ δειλή για μια τέτοια ζωή.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους ποιητές ή συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;

Τη Βιρτζίνια Γουλφ, τη Χέρτα Μίλερ, την Αν Μπερνς, την Κλαρίσε Λισπέκτορ και την αγαπημένη μου Κύπρια ποιήτρια Ελενα Τουμαζή. Νομίζω θα έκαναν καλή παρέα και θα ήθελα να ήμασταν μόνο γυναίκες στη συντροφιά για να μιλήσουμε για τα δύσκολα της γραφής και για όσα γράφουν οι γυναίκες.

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;

Πολλά στοιχεία για τους ανθρώπους και την ψυχοσύνθεση της βαθιάς Αμερικής που ψηφίζει Ντόναλντ Τραμπ από το εξαιρετικό «Τραγούδι του Χιλμπίλη» του Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς.

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;

Το «Μαγικό Βουνό» του Τόμας Μαν. Είναι το βιβλίο που άρχισα και παράτησα στο παρελθόν πολλές φορές.

Το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;

Το «Διπλό βιβλίο» του Δημήτρη Χατζή. Είναι ένα βιβλίο στο οποίο ανατρέχω συχνά και από το οποίο αντλώ παρηγοριά και θα έχω μαζί μου για πάντα.

Ποια είναι τα συστατικά ενός καλού μυθιστορήματος;

Να έχει δουλεμένη τη γλώσσα, να έχει καλή δομή και να σε κάνει να θέλεις να το διαβάσεις ξανά και ξανά. Αλλά γενικά δεν πιστεύω πως για τα καλά βιβλία υπάρχουν συνταγές. Αυτό που πρέπει να νιώθεις να υπάρχει είναι η τιμιότητα στις προθέσεις του συγγραφέα.

Ολοκληρώνοντας την τριλογία σας, κλείσατε και τους… λογαριασμούς σας με την ιστορία του τόπου σας;

Δεν ξέρω αν κλείνουν εύκολα τέτοιοι λογαριασμοί. Αυτό που ξέρω είναι πως ο κύκλος ολοκληρώθηκε όπως τον σχεδίασα και πως νιώθω σε πολλά επίπεδα λυτρωμένη. Ενδέχεται οι λογαριασμοί να ανοίξουν ξανά με διαφορετικό όμως τρόπο. Αργότερα. 





Source link

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο