A.G. Riddle: «Παγωμένος κόσμος»


Ο A.G. Riddle είναι συγγραφέας πολλών μπεστ σέλερ. H μεγάλη τριλογία του «Origin Mystery» περιλαμβάνει τα The Atlantis Gene (2013), The Atlantis Plague (2013) και The Atlantis World (2014). Κοινή συνισταμένη και των τριών μερών της τριλογίας μια επιτυχημένη, όπως αποδείχτηκε τελικά, συνταγή. Θεωρίες συνωμοσίας ως βάση, επιστημονική φαντασία ως αμπαλάζ πολυτελείας και μια δόση από θρίλερ ως κερασάκι στην τούρτα. Ο συγγραφέας επανέρχεται μέσα στο 2014 (!) και ολοκληρώνει το εντυπωσιακό Departure, που υποδέχτηκε με ενθουσιασμό το αναγνωστικό κοινό: Μετά τη συντριβή ενός αεροπλάνου, πέντε άγνωστοι προσπαθούν να επιβιώσουν και να ανακαλύψουν τι συνέβη, αλλά σταδιακά αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Το 2017 συγγράφει τη σειρά «The Extinction Files», με τα Pandemic και Genome, όπου στην Αλάσκα ανακαλύπτεται ένα βυθισμένο υποβρύχιο χωρίς χαρακτηριστικά προέλευσης. Οι ερευνητές που αποστέλλονται, θα βρεθούν μπροστά σε ένα σοκαριστικό μυστικό. Κατόπιν, εμπλέκονται επιδημιολόγοι, το C.D.C. και πάει λέγοντας.

loadmodule mod_adsence-inarticle-makri loadposition adsence-inarticle-makri

Τα βιβλία του A.G. Riddle δεν εκδόθηκαν ποτέ στα ελληνικά μέχρι να έρθει η τριλογία «Μακρύς χειμώνας» («The Long Winter») το 2019. Το πρώτο μέρος της τριλογίας, Παγωμένος κόσμος (Winter World), κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες από τις Εκδόσεις Anubis σε μία πολύ προσεγμένη έκδοση, ενώ αναμένεται προσεχώς και η έκδοση των επόμενων δύο βιβλίων, The Solar War και The Lost Colony.

Η ιστορία του Παγωμένου κόσμου είναι απλή. Ξαφνικά ο κόσμος αρχίζει και παγώνει, η θερμότητα του ζωοδότη Ήλιου εξαφανίζεται και όλος ο κόσμος εύλογα ανησυχεί και αναζητάει την αιτία του παράξενου φαινομένου. Όσο οι σπουδαιότεροι επιστήμονες αναζητούν νυχθημερόν μια λογική εξήγηση για το φαινόμενο, οι κυβερνήσεις έρχονται σε συνεννόηση και αποφασίζεται η μεταφορά των κακοίκων των βορειότερων περιοχών προς τις θερμότερες. Στην Τυνησία, την Αυστραλία, το Ιράν… Μολαταύτα, το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει και ο παρατεταμένος χειμώνας συνεχίζεται, αφήνοντας εκατομμύρια νεκρούς πίσω του.

Τότε, λοιπόν, η ανθρωπότητα επιστρατεύει τον Τζέιμς. Ο Τζέιμς είναι ένας εφευρέτης. Βασικά, ήταν ένας εφευρέτης. Ήταν εξαιρετικά δημοφιλής και αποτελεσματικός και το τρένο του πήγαινε χωρίς στάση για το Νόμπελ, μέχρι την αποφράδα στιγμή όπου έκανε τη λάθος εφεύρεση. Δικάστηκε και καταδικάστηκε για παραδειγματισμό σε κάθειρξη τριάντα ετών. Ο Τζέιμς το δέχτηκε αδιαμαρτύρητα. Δεν τον ενόχλησε που όλοι τού γύρισαν την πλάτη, από τους καθηγητές του μέχρι και τον αδελφό του. Δεν τον πείραξε. Αυτό που προέχει τώρα στο μυαλό του είναι η σωτηρία της ανθρωπότητας. Ο Τζέιμς είναι ωραίος τύπος. Έχει χιούμορ, σαρκάζει και αυτοσαρκάζεται. Είναι το μόνο που του έχει απομείνει, καθώς αποδέχεται να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος σε μία αποστολή αυτοκτονίας.

Στην εξέλιξη της πλοκής, ο παρεξηγημένος εφευρέτης δεν θα είναι μόνος. Θα έχει δίπλα του την Έμα, την τελευταία διοικήτρια ενός διαστημικού σταθμού. Με δεδομένο ότι ο συγγραφέας αγαπά να ταλαιπωρεί τους χαρακτήρες του, η Έμα δεν μπορεί να ξεφύγει από το σκοτεινό της παρελθόν. Έτσι, απεικονίζεται ως η τελευταία διοικήτρια ενός διαστημικού σταθμού, που επιστρέφει στη Γη ύστερα από κάποιες ατυχείς συγκυρίες και οι μόνοι που την περιμένουν είναι η αδελφή της και τα ανίψια της.

jb_quote Γρήγορος ρυθμός, εναλλαγές σκηνών, περιπέτειες, χιούμορ, πολλές εκρήξεις, σασπένς… /jb_quote

Η πλοκή επικεντρώνεται σ’ αυτούς τους δύο χαρακτήρες, γύρω από τους οποίους συγκεντρώνεται μία ομάδα επιστημόνων και κοσμοναυτών, ηγετών κρατών και διευθυντών υπηρεσιών. Ο κόσμος αλλάζει δραματικά… Μία μικρή έκταση στον Ισημερινό κοστίζει για ενοικίαση όσο το Α.Ε.Π. μίας μεσαίας χώρας. Άρον άρον στήνονται εγκαταστάσεις στις θερμότερες περιοχής του πλανήτη και τα μάτια όλου του κόσμου μένουν καρφωμένα στο δίδυμο Τζέιμς και Έμα, παρακολουθώντας με κομμένη την ανάσα την απεγνωσμένη προσπάθειά τους να σώσουν τον κόσμο από ένα καθολικό και μόνιμο πάγωμα.

Ο Τζέιμς και η Έμα ετοιμάζονται και αναχωρούν για την αποστολή τους. Μαζί τους, μέλη από τα περισσότερα κράτη (όχι τόσο για λόγους συνεργασίας, όσο για λόγους κατασκοπείας). Η ομάδα ταξιδεύοντας στο διάστημα ανακαλύπτει ότι μπροστά στον Ήλιο υπάρχει κάτι που δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Πλησιάζοντας, αντιλαμβάνονται ότι όντως πρόκειται για κάτι που δεν έχει ανθρώπινη προέλευση. Η ανησυχία και τα ερωτήματα διογκώνονται. Ποιος το έχει τοποθετήσει εδώ; Και για ποιο λόγο; Αν έχει καλές προθέσεις, έχει καλώς. Αν, όμως, δεν έχει έρθει για να συνάψει φιλίες (πράγμα πολύ πιθανό), τότε τι μπορούμε να κάνουμε; Και όλα αυτά, καθώς οι κοσμοναύτες βλέπουν από το παράθυρο το άσπρο κομμάτι πάνω στην επιφάνεια της Γης συνεχώς να μεγαλώνει.

Ο A.G. Riddle πριν ασχοληθεί με τη συγγραφή εργαζόταν στον τομέα δημιουργίας και υποστήριξης ηλεκτρονικών εταιρειών. Δεν ήταν φιλόλογος ή καθηγητής φιλοσοφίας. Ως εκ τούτου, η γραφή του είναι καλοδουλεμένη μεν, αλλά καθημερινή. Προφανώς και υπάρχει από πίσω του μία ομάδα ανθρώπων που έχει δουλέψει τις τεχνικές λεπτομέρειες και το αληθοφανές του όλου εγχειρήματος, πράγμα που γίνεται φανερό από την πρώτη στιγμή. Και από την άλλη πλευρά, ο αναγνώστης δεν κουράζεται με τεχνικές/τεχνολογικές περιγραφές πέραν των απολύτως απαραίτητων. Η έμφαση εδώ αποδίδεται στην απρόσκοπτη ροή της πλοκής. Σίγουρα θα συναντήσει κανείς τα απαραίτητα κλισέ που αναμένει να περιέχει ένα μυθιστόρημα με διακύβευμα τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Όσον αφορά τη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, η χημεία και ο χαρακτήρας των δύο ηρώων δεν είναι από αυτά που σμιλεύονται αργά και σταδιακά, αλλά όταν ο κόσμος έχει λιγότερες από λίγες εβδομάδες στη διάθεσή του, τότε δεν υπάρχει χρόνος για πολλά. Όσο για τους δευτερεύοντες χαρακτήρες, περιγράφονται με χιούμορ και γραφικότητα, κάτι που βοηθάει τον αναγνώστη να «παίρνει ανάσα» από τον ομολογουμένως ξέφρενο ρυθμό του βιβλίου.

Ο Παγωμένος κόσμος μού φέρνει στον νου πώς θα ήταν αν ο Dan Brown είχε γράψει το Αρμαγεδδών. Γρήγορος ρυθμός, εναλλαγές σκηνών, περιπέτειες, χιούμορ, πολλές εκρήξεις, σασπένς… Όλα τα στοιχεία που κάνουν τον αναγνώστη να θέλει να διαβάσει και την επόμενη σελίδα αυτού του blockbuster έργου (αναρωτιέμαι πώς ακόμη δεν έχει γίνει χολιγουντιανή υπερπαραγωγή). Η γραφή του δεν χαρακτηρίζεται από λυρισμό, δεν έχει περιγραφές που κόβουν την ανάσα. Έχει όμως ένα ιδιαίτερο ύφος και μια περίπλοκη πλοκή, που σε παρακινούν να διαβάσεις τι συμβαίνει παρακάτω. Ένα πραγματικό page-turner μυθιστόρημα, με 456 σελίδες που διαβάζονται σχεδόν απνευστί.

Ο προσεκτικός αναγνώστης θα αντιληφθεί μία διαφοροποίηση στον τρόπο γραφής στο δεύτερο μισό του βιβλίου. Αυτή η απορία απαντάται στο Σημείωμα του συγγραφέα στο τέλος του βιβλίου, εκεί όπου εξηγεί πως έχασε τη μητέρα riddleτου και τι σήμαινε αυτό για εκείνον. Ομολογεί ότι άφησε το βιβλίο στη μέση και το συνέχισε αρκετό καιρό αργότερα. Από εκείνο το σημείο και μετά, παρατηρείται μία ζεστασιά απέναντι στην ανθρωπότητα και ειδικότερα στους κεντρικούς του ήρωες.

Στα θετικά σημεία, η πολύ καλή μετάφραση της Εβίτας Λύκου, η οποία κρατά την ταχύτητα του συγγραφέα σε υψηλούς ρυθμούς.

 

Παγωμένος κόσμος
A.G. Riddle
μετάφραση: Εβίτα Λύκου
Anubis
464 σελ.
ISBN 978-960-623-171-1
Τιμή €18,30
001 patakis eshop



Source link

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο