Περί τοῦ θέματος τοῦ κορωνοϊοῦ Περὶ τοῦ θέματος τοῦ κορωνοϊοῦ

Περί τοῦ θέματος τοῦ κορωνοϊοῦ Περὶ τοῦ θέματος τοῦ κορωνοϊοῦ

Περί τοῦ θέματος τοῦ κορωνοϊοῦ Περὶ τοῦ θέματος τοῦ κορωνοϊοῦ

Ἡ ἐμφάνιση τῆς πανδημίας τοῦ
λεγομένου κορωνοϊοῦ, ὅπως ἦταν
ἀναμενόμενο καὶ προγραμματισμένο,
ἔφερε ταραχὴ καὶ ἀναστάτωση παγκοσμίως. Ἔχουν εἰπωθεῖ πολλὰ γιὰ τὸν
τόπο προελεύσεως καὶ γιὰ τὸ ἂν δημιουργήθηκε σὲ ἐργαστήρια ἢ ὄχι.
Γνωρίζοντας ὅτι ὅλο αὐτὸ εἶναι,
ὄντως, ἕνα κατασκεύασμα τῶν
ἀντιχρίστων δυνάμεων γιὰ να
ἐξυπηρετήσει τὴν ἐπερχόμενη παγκόσμια δικτατορία τοῦ ἀντιχρίστου καὶ
ἔχοντας στὸ παρελθὸν κρούσει τὸν
κώδωνα τοῦ κινδύνου
ἐπανειλημμένως γι’ αὐτὰ τὰ θέματα,
δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τοὺς
ὑπαίτιους καὶ τὰ ἀποτελέσματα ποὺ
θέλουν νὰ πετύχουν, διότι εἶναι ἡλίου
φαεινώτερα. Θὰ σχολιάσουμε ὅμως ἐν
συντομίᾳ τὴν ἀντίδραση, τὶς δράσεις
καὶ τὸ φρόνημα τῶν σημερινῶν
χριστιανῶν, τῆς Διοικούσης-Θεσμικῆς
Ἐκκλησίας, καθὼς καὶ τὶ θὰ ἔπρεπε νὰ
πράξει ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς ποὺ
ὑποστηρίζουμε πὼς εἴμαστε χριστιανοί.
Ἡ Θεσμικὴ Ἐκκλησία,συντασσόμενη μὲ τὶς ἐντολὲς τῶν μασονικῶν
κέντρων διακυβέρνησης τῶν χωρῶν,
κρατῶν-μελῶν τῆς Εὐρώπης, ἔτρεξε
νὰ ἐπιβάλλει τὸ κλείσιμο τῶν ναῶν καὶ
τὴν ἀπαγόρευση τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν, καθὼς καὶ τῶν μυστηρίων,
παρουσίᾳ τοῦ ποιμνίου. Καὶ αὐτὸ μὲ
τὴν εὔλογη αἰτία καὶ ὄντως λογική, ὅτι
πρέπει νὰ προφυλάξουμε τὶς εὐπαθεῖς
ὁμάδες ὑψηλοῦ κινδύνου ἀπὸ τὸν ἰό,
διότι μπορεῖ νὰ προκαλέσει μέχρι καὶ
τὸν θάνατο σὲ αὐτοὺς ποὺ ἀνήκουν
σὲ αὐτές. Παράλληλα, μὲ αὐτὸν τὸν
τρόπο, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀποδεικνύουν
ἑαυτοὺς «ὑπάκουους» στὰ προστάγματα καὶ τὶς διαταγὲς τῶν προϊσταμένων τους (τοὺς πολιτικοὺς ποὺ μὲ
τὴν σειρά τους ὑπακούουν στὶς
ἀποφάσεις τῶν μασονικῶν στοῶν)
δείχνουν καὶ τὴν «ἀγάπη τους» πρὸς
τὸν συνάνθρωπο κάτι πού, ὅπως
ἰσχυρίζονται, εἶναι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ.
Ὅμως τελικὰ εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα,
ἢ κοροϊδεύουν Θεὸν καὶ ἀνθρώπους,
ἀποκρύβοντας τὴν ἀλήθεια τοῦ
Εὐαγγελίου καὶ ὁδηγώντας στὸν
πνευματικὸ θάνατο αὐτοὺς ποὺ ἔχουν
ὑποχρέωση νὰ ὁδηγοῦν πρὸς τὸν
Θεό;
Κάθε Παρασκευή, στὴν ἀκολουθία
τῶν Χαιρετισμῶν, στὴν ὀγδόη ὠδὴ
τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου ψάλλουμε:
Νεκροὶ διὰ σοῦ ζωοποιοῦνται·
ζωὴν γὰρ τὴν ἐνυπόστατον
ἐκύησας· εὔλαλοι οἱ ἄλαλοι,
πρῴην χρηματίζοντες, λεπροί,
ἀποκαθαίρονται, νόσοι διώκονται, πνευμάτων ἀερίων τὰ πλήθη,
ἥττηνται Παρθένε, βροτῶν ἡ σωτηρία.
Καὶ ὁμοίως, εἰς τὴν ἐνάτη ὠδὴ
ψάλλουμε: Ἵνα σοι πιστοί, τὸ
Χαῖρε κραυγάζωμεν, οἱ διὰ σοῦ
τῆς χαρᾶς, μέτοχοι γενόμενοι,
τῆς ἀϊδίου,ῥῦσαι ἡμᾶς
πειρασμοῦ, βαρβαρικῆς
ἁλώσεως, καὶ πάσης ἄλλης
πληγῆς, διὰ πλῆθος, Κόρη παραπτώσεων, ἐπιούσης βροτοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Καὶ στὴν Μικρὴ Παράκληση,
ὁμολογοῦμε πὼς: «Ἀπὸ τῶν
πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ
τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ
ψυχή· πρὸς Σὲ καταφεύγω, τὴν
Κεχαριτωμένην· ἐλπὶς
ἀπηλπισμένων, Σύ μοι βοήθησον».
Ὁμολογοῦμε λοιπὸν ὅτι, καταφεύγουμε στὶς μεσιτεῖες τῆς Κυρίας
Θεοτόκου καὶ δι’ αὐτῶν, ὁ Κύριός μας
Ἰησοῦς Χριστὸς ζωοποιεῖ τοὺς νεκρούς, ἰατρεύει τοὺς λεπροὺς καὶ
διώκει τὶς ἀσθένειες, ἀσθένειες παντὸς
φύσεως, καθὼς καὶ μᾶς ἀπαλλάσει
ἀπὸ κάθε πειρασμό,εἴτε εἶναι
βαρβαρικοὶ λαοί, εἴτε εἶναι
ὁποιαδήποτε ἄλλη αἰτία. Πῶς ὅμως θὰ
τὰ ἀποκτήσουμε ὅλα αὐτὰ ἂν δὲν τὰ
αἰτηθοῦμε ἐν προσευχῇ ὁμαδικῶς,ἐν
μετανοίᾳ καὶ μὲ πίστη, στὸν Κύριο τῆς
ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου καὶ τὴν Μητέρα Αὐτοῦ, ἀλλὰ πράττοντας τὸ
ἀντίθετο, ἐναποθέτοντας τὶς ἐλπίδες
μας στοὺς ἀνθρώπους καὶ στὰ
ἀνθρώπινα μέτρα, ποὺ ἐκτὸς τοῦ ὅτι
δὲν θὰ βοηθήσουν, ἐκδιώκουν καὶ τὴν
χάρη τοῦ Θεοῦ;
Ἀντὶ λοιπὸν ἡ Θεσμικὴ Ἐκκλησία
νὰ πράξει τὰ αὐτονόητα καὶ αὐτὰ ποὺ
ἔπραττε διαχρονικά, δηλαδὴ νὰ καλέσει τοὺς πιστοὺς σὲ μετάνοια καὶ
προσευχὴ καὶ νὰ νοηματοδοτήσει ἐκ
νέου τὴν ζωὴ τῶν χριστιανῶν, δηλαδὴ
νὰ μήν φοβοῦνται «ἀπὸ τῶν
ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ
ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι·
ἀλλὰ μᾶλλον νὰ φοβοῦνται τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι
ἐν γεέννῃ» (πρβλ. Ματθ. 10,28),
ὑποτάσσεται στὶς ἐντολὲς τῆς νέας τάξης πραγμάτων τοῦ ἀντιχρίστου,
ἀποδεικνύοντας πὼς ἐμεῖς οἱ
Χριστιανοὶ τελικὰ ΔΕΝ προσδοκῶμεν
ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος, ὅπως ὁμολογοῦμε
στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως.
Ἀποδεικνύουν «πολὺ λίγους» τοὺς
ἑαυτούς τους, γιὰ αὐτὴν τὴν θέση ποὺ
κατέχουν, νὰ καθοδηγοῦν ἀνθρώπινες
ψυχὲς πρὸς τὴν σωτηρία καὶ τὸν Χριστό. Καὶ μὲ τὴν σειρά μας, ὅλοι ἐμεῖς
σιωποῦμε ἐκκωφαντικά, ὑποτασσόμενοι στὰ προστάγματα τῶν προϊσταμένων μας, χωρὶς νὰ ὑπάρχει
ἀντίδραση. Ὅμως ποία εἶναι τελικά ἡ
αἰτία ὅλων αὐτῶν;
Ἡ αἰτία ὅλων αὐτῶν εἶναι μία:ὁ
φόβος τοῦ θανάτου. Ὁ ἀληθινὸς
χριστιανὸς ὄχι μόνον δὲν φοβᾶται τὸν
θάνατο, ἀλλὰ ἔχει μάθει νὰ ζεῖ μὲ
αὐτὸν καὶ ὅλη ἡ πνευματική του ζωὴ
στοχεύει νὰ προετοιμάζεται γιὰ τὸ μεγάλο ταξίδι πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ νὰ
ἔχει καλὴν ἀπολογία στὸ φοβερὸ
βῆμα Του. Τὸ ἀντίδοτο στὸν φόβο
τοῦ θανάτου εἶναι ἕνα: ἡ πίστη στὸν
Χριστὸ καὶ ἡ μετοχή μας στὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, ἐν ἀγάπη καὶ
ἀληθείᾳ καὶ Ὀρθοδοξία.
Ἤδη οἱ ἐπίσκοποι καὶ τὸ ἱερατεῖο
μᾶς ἀπογοήτευσαν μὲ τὴν συμπόρευσή τους μὲ τὴν παναίρεση τοῦ
οἰκουμενισμοῦ καὶ τὴν ἀποδοχὴ τῶν
ἀποφάσεων τῆς αἱρετικῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης. Μᾶς ἀπογοητεύουν
γιὰ μία φορὰ ἀκόμη μὲ τὴν συμπόρευσή τους καὶ τὴν σύνταξή τους μὲ
τὰ μασονικὰ κέντρα ἀποφάσεων.
Ἂν νοιάζονταν πραγματικά, δὲν θὰ
θεωροῦσαν ὡς κίνδυνο γιὰ τὴν δημόσια ὑγεία τοὺς ἐλάχιστους πιστοὺς
ποὺ συναθροίζονται στοὺς ναοὺς καὶ
τὰ μοναστήρια γιὰ μία-δύο φορὲς καὶ
γιὰ ἐλάχιστη ὥρα καὶ ποὺ προσεύχονται στὸν Κύριο γιὰ τὴν κατάσταση τῆς χώρας μας καὶ τοῦ σύμπαντος
κόσμου, ἀλλὰ τὰ ἑκατομύρια τῶν
ἀνθρώπων ποὺ συνωστίζονται στὰ
σούπερ-μάρκετ καὶ τὶς ἀγορές. Γιὰ τὴν
σωματικὴ τροφὴ καὶ τὴν σωματικὴ
ὑγεία κάνουμε τὰ πάντα καὶ διακινδυνεύουμε παντοιοτρόπως καὶ ἂν
παρεμπιπτόντως ἔκλειναν τὰ
φαρμακεῖα καὶ τὶς ἀγορὲς θὰ γινόταν
ἐπανάσταση. Ὅπως ἔγινε πρὶν λίγους μῆνες,ποὺ μόλις συζητήθηκε ὁ
μισθὸς τῶν ἱερέων καὶ ἡ μισθαποδοσία, ξεσηκώθηκαν καὶ τὰ ἔβαλαν μὲ
ὅλους. Γιὰ τὴν συμπόρευση ὅμως τῶν
ἐπισκόπων καὶ γιὰ τὴν προδοσία τους
στὸν Χριστὸ καὶ στὴν πίστη μας, γιὰ
τὴν ἀποδοχῆ τῆς αἱρετικῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμπαρίου καὶ τὴν
ἀναγνώριση τῶν αἱρέσεων ὡς
ἐκκλησίες ἔχοντας μυστήρια,ἤ μάλλον
τὴν ὑποταγὴ τους στὸν πάπα οὔτε
λέξη, τὸ ἀντίθετο. Συμπόρευση λοιπὸν
γιὰ νὰ μὴν χάσουμε τὸν μισθό. Ἔτσι
καὶ ἐδῶ. Γιὰ τὴν τροφὴ τῆς ψυχῆς,
ἐλάχιστοι μίλησαν. Ὅλοι συμπορεύονται γιατὶ πρέπει νὰ κάνουμε
ὑπακοὴ στὴν πολιτεία,ὅπως δήλωσε
καὶ ὁ «πολὺς» κατὰ τὰ ἄλλα Σεραφεὶμ
Πειραιῶς.
Τελικὰ ὅμως ποῖο εἶναι τὸ πιὸ σημαντικό; Ὁ Κύριος ὁ ἴδιος μᾶς
ἀπαντάει καὶ μᾶς λέει, «ἑνὸς ἔστι
χρεία». «Ἕνα πρᾶγμα ἔχετε
ἀνάγκη,μὴ σκοτώνεσθε γιὰ τόσα
ἄλλα». Μερικοὶ θὰ ποῦν: μὰ εἶναι
δυνατὸν Κύριε νὰ ἔχομεν ἀνάγκη
ἑνὸς πράγματος μόνον; Καθημερινῶς
δὲν ἔχομεν ἀνάγκη ἀπὸ τροφή,
ἐνδύματα, ψυχαγωγία, φίλους,
συγγενεῖς καὶ τόσα ἄλλα φυσικὰ
πράγματα; Ὁ Κύριος μᾶς ἀπαντάει
διαχρονικὰ μὲ τὸ Εὐαγγέλιό Του:
«Μὰ γι’ αὐτὸ σᾶς ἔφτιαξα τὸν κόσμο,
γιὰ νὰ σᾶς συντηρῶ, ὅλα αὐτὰ εἶναι
γιὰ τὴν συντήρησή σας, δὲν εἶναι γιὰ
τὸν οὐρανόν. Γιὰ τὸν οὐρανὸν χρειάζεσθε μόνον ἕνα: Ἐμένα!!! Ἂν ἔχετε
Ἐμένα, ἔχετε ὅλους καὶ ὅλα, στὴν πιὸ
καλή τους ἔννοια.»
Καὶ ἰδοὺ γιατί:
Ἡ ἐπιστήμη, χωρὶς τὸν Χριστὸ
σκοτίζει, μὲ τὸν Χριστὸ φωτίζει.
Ἡ ἐργασία,χωρὶς τὸν Χριστὸ γίνεται ἄγχος, μὲ τὸν Χριστὸ εὐλογία.
Ἡ φιλία, χωρὶς τὸν Χριστὸ εἶναι
συμφέρον,μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι θυσία.
Τὸ σῶμα μας, χωρὶς τὸν Χριστὸ
εἶναι κτηνώδες, μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι
ναός Του.
Ἡ οἰκογένεια, χωρὶς τὸν Χριστὸ
εἶναι ξενοδοχεῖον, μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι
κατ’ οἶκον ἐκκλησία.
Ἡ φύσις, χωρὶς τὸν Χριστὸ εἶναι
εἴδωλον, μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι κλῖμαξ
πρὸς οὐρανόν.
Ὁ χρόνος, χωρὶς τὸν Χριστὸ
εἶναι πλήξις, μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι
εἴσοδος στὴν αἰωνιότητα.
Οἱ δοκιμασίες, χωρὶς τὸν Χριστὸ
εἶναι σταυρὸς, μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι
ἀνάσταση (λόγος εἰς τὴν κοίμηση τῆς
Θεοτόκου, ἱερ. Θεοδωρήτου).
Οἱ ἀσθένειες,χωρὶς τὸν Χριστὸ
εἶναι ἀδιέξοδα,μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι
εἴσοδος στὴν βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
Ὁ θάνατος,χωρὶς τὸν Χριστὸ
εἶναι τρομερὸς καὶ κόλαση, μὲ τὸν
Χριστὸ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς αἰωνίου
ζωῆς.
Ὁ Χριστὸς ὅλα τὰ μεταμορφώνει
καὶ τὰ χριστοποιεῖ.
Πῶς λοιπὸν ἔπρεπε ἡ Ἐκκλησία νὰ
τὸ ἀντιμετωπίσει καὶ νὰ θωρακίσει
τοὺς πιστούς; Τὴν ἀπάντηση μᾶς
τὴν δίνει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, γιὰ
ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ἢ τουλάχιστον γιὰ αὐτοὺς ποὺ θέλουν νὰ
ἀκολουθοῦν τὸ Εὐαγγέλιο:
«Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης
τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ
διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; καθὼς γέγραπται ὅτι
ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν
ἡμέραν·ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα
σφαγῆς. ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν
ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ
ἀγαπήσαντος ἡμᾶς. πέπεισμαι
γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ
οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε
δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε
μέλλοντα οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς
ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ
Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν». (Ρωμ. 8,
35-39)
Ἔτσι τὸ ἀντιμετώπιζαν οἱ
Χριστιανοὶ διαχρονικὰ στὴν Ἐκκλησία,
ἔτσι πρέπει καὶ ἐμεῖς νὰ τὸ
ἀντιμετωπίσουμε. Γιὰ νὰ γίνει ὅμως
αὐτό,πρέπει ὅλοι μας νὰ συνειδητοποιήσουμε δύο βασικὰ πράγματα:
πρῶτον, ὅτι εἴμαστε προσωρινοὶ καὶ
δεύτερον, ὅτι ἡ Εκκλησία πλέον
βρίσκεται ἐν διωγμῷ. Βλέπουμε
τοὺς κατ’ ὄνομα Χριστιανούς,ἐν τῆ
πράξει ὅμως εἰδωλολάτρες, νὰ διώκουν καὶ νὰ κηρύσσουν διωγμὸ στὴν
Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.Ὄχι αὐτὴν
τοῦ Βαρθολομαίου καὶ τοῦ Ἱερωνύμου
ποὺ δὲν ἔχουν πλέον σχέση μὲ τὸν
Χριστό,ἀλλὰ τὴν πραγματικὴ Ἐκκλησία
Του, ποὺ σώζεται στοὺς
ὀρθοτομούντας τὸν λόγο τῆς ἀληθείας
χριστιανούς.
Πρέπει νὰ προετοιμαστοῦμε
γιὰ τὶς κατακόμβες, γιὰ τὸ μαρτύριο καὶ γιὰ τοὺς διωγμούς,
πρᾶγμα ποὺ δυστυχῶς οἱ
σημερινοὶ χριστιανοὶ δὲν εἶναι
ἕτοιμοι. Καὶ δὲν εἶναι ἔτοιμοι διότι χάσαμε τὸν δρόμο τῆς πνευματικότητος, τῆς προσευχῆς καὶ
τῆς πνευματικῆς ζωῆς ποὺ πρέπει ὁ κάθε χριστιανὸς νὰ κάνει
στὴν ζωὴ του. Γιὰ νὰ ἔχουμε τὴν
χάρη τοὺ Ἁγίου Πνεύματος καὶ μὲ
αὐτὴν νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὰ
ἐπερχόμενα. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο, γιὰ
νὰ τὰ καταφέρουμε καὶ νὰ ἐλκύσουμε
τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, χρειαζόμαστε ταπείνωση, ἀγάπη, προσευχή, μελέτη
καὶ τὸ πιό σημαντικό, πίστη
ἀκράδαντη στὸν Σωτῆρα Χριστό.
Αὐτὲς δὲν εἶναι δικές μας διαπιστώσεις,ἀλλὰ τῶν Ἁγίων μας καὶ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Πάρα πολλοὶ
σύγχρονοι γεροντάδες καὶ πνευματικοὶ
μίλησαν καὶ προειδοποίησαν γιὰ τὰ
ἐπερχόμενα, ὅπως ὁ φωτισμένος γέροντας π. Φιλόθεος Ζερβάκος,ὁ
μακαριστὸς π. Ἀθανάσιος Μυτιληναίος, καὶ τόσοι ἄλλοι γνωστοὶ καὶ
ἄγνωστοι. Θὰ ἤταν ἀδύνατον νὰ παραθέσουμε τὸ τὶ εἶπαν ὅλοι αὐτοὶ οἱ
ἀγωνιστὲς πατέρες, καὶ γιὰ αὐτὸν τὸν
λόγο θὰ παραθέσουμε ὡς ἐπίλογο,
μόνο ἕνα μέρος ἀπὸ κήρυγμα τοῦ
ἀειμνήστου πρ. Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου (πηγή https: // www.
augoustinos-kantiotis. gr/ ?p= 58936)
γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές, ἀφ’ ἑνὸς
μὲν γιὰ νὰ δείξουμε πὼς δὲν εἶναι φαντασίες αὐτὰ ποὺ λέμε καὶ δικὰ μας λόγια, ἀφ’ ἑτέρου ὅτι ἔχουν εἰπωθεῖ ἐδῶ
καὶ δεκαετίες, καὶ ὡς ἐκ τοῦτου θὰ
εἴμαστε ἀναπολόγητοι.
«Ἔ, φεύγουμε κ᾿ἐμεῖς ἀπὸ τὸ
σχῆμα αὐτὸ τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ
ἀπελαμβάναμε ὡρισμένα προνόμια σὲ
ὡρισμένας ἐποχὰς καὶ εἶχε μερικὴ
ἐλευθερία. Φεύγουμε πλέον ἀπὸ τὸ
σχῆμα αὐτὸ τῆς Ἐκκλησίας καὶ μπαίνομε στὸ σχῆμα τῶν κατακομβῶν.
Tότε πλέον,ὄχι μόνο τροπικῶς, ἀλλὰ
καὶ τοπικῶς θὰ χωριστοῦμε. Καὶ ἡ
Ἐκκλησία θὰ διωχθῇ· καὶ οἱ ναοὶ θὰ
κλείσουν,ὃν τρόπον ἔχουν κλείσει
στὴν Ἀλβανία καὶ σὲ ἄλλα μέρη.
Διωγμός. Φαίνονται αὐτὰ
ἀπίστευτα·ἀλλὰ ὅλες οἱ ἐνδείξεις
φανερώνουν, ὅτι ἐκεῖ βαίνομε.
Λοιπόν, πρέπει κ᾿ἐμεῖς νὰ προετοιμάσωμε τὸν ἑαυτό μας διὰ
Ἐκκλησίαν κατακομβῶν.
Ἀλλὰ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα. Ἔχομε
ἐμεῖς τὴν διάθεσιν αὐτήν; Τί λέτε; Μήπως συμβῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπε ὁ
Χριστὸς στὸν Πέτρο· «Σίμων Σίμων,
ἰδοὺ ὁ σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ
σινιάσαι ὡς τὸν σῖτον» (ὁ σατανᾶς,
λέει, ζητάει νὰ σᾶς κοσκινίσῃ)· «ἐγὼ
δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ἡ
πίστις σου» (Λουκ. 22,31). Ὁ Κύριος
ἐγνώριζε τὴν ἀδυναμία τοῦ Πέτρου καὶ
ὅτι, ναὶ μὲν εἶχε πόθο εἰλικρινῆ νὰ
μείνῃ κοντὰ στὸ Χριστό, ἀλλὰ ἦταν τὸ
πνεῦμα του ἀσθενές. Ὁ Πέτρος
ἀπήντησε·
«Ἐγώ, Κύριε, μαζί σου θὰ εἶμαι».
Κ᾿ ἐσεῖς τώρα εἶστε ἐδῶ πέρα, μαζί
μου. Ἀλλὰ θὰ εἶστε πάντα; Θὰ περάσετε κόσκινο. Δὲν θέλω νὰ σᾶς
ἀπογοητεύσω. Ὡραῖα εἶστε τώρα
ὅλες ἐδῶ. Δὲν σᾶς πειράζει κανείς, δὲν
σᾶς καταδιώκει κανείς. Ἐλεύθερο
κατηχητικὸ σχολεῖο ἔχετε, ἐλεύθερες
συγκεντρώσεις κάνετε, ἐλεύθερα εἶναι
ὅλα. Ζῆτε πάνω σ᾿ ἕνα ὄρος Θαβώρ.
«Kαλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι» (Mατθ.
17,4). Ἔχετε τὴ συντροφιά σας, τὸ
φαγητό σας,τὸν ὕπνο σας, τὰ κέντρο
σας, τὰς εὐκολίας σας. Ὅλα αὐτὰ εἶναι
καλὰ καὶ εὐχάριστα. Ἀλλὰ μετὰ ὁ Θεὸς
θὰ μᾶς δώσῃ μιὰ κλωτσιά, ὅπως λέει
καὶ ὁ Χότζνερ, καὶ θὰ μᾶς πετάξῃ ἀπὸ
τὸ ὄρος Θαβώρ· θὰ μᾶς ῥίξῃ κάτω,
στὴν σκληρὰν πεδιάδα,στὸ σχῆμα
αὐτό. Γεννᾶται λοιπὸν τὸ ἐρώτημα·
ἐμεῖς εἴμεθα προετοιμασμένοι γιὰ ἕνα
τέτοιο διωγμό;»
Ἂς εἴμαστε προετοιμασμένοι, καὶ
προπάντων ὄλων νὰ προσευχόμαστε
ἀδιαλείπτως. Ὁ καιρὸς γὰρ ἐγγύς, ἐπὶ
θύραις

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο